Ubuntu op bed

Ik beoefen een klaagvrij én oprecht leven. Het is een groots onderzoek in het dagelijks leven ten behoeve van het boek wat ik schrijf. Kortgezegd: als ik klaag positioneer ik de mensen, situatie, dingen… mezelf. En dan is het klaar. Klagen is als het ware een eindstation. Het is duidelijk waar het aan ligt. Ik oordeel, ik geef schuld, klaar.

Breder perspectief

Maar als ik klaagvrij probeer te leven is er opeens geen eindstation meer. Geen veroordeling. Geen schuld. Maar daarvoor in de plaats aandacht voor mijn behoefte, mijn verlangen en het bredere perspectief zien. Zolang ik niet veroordeel en beschuldig (ook mezelf niet) blijf ik open voor het totaal, voor ieders beweegredenen.

Schuldige? Weg ermee!

Voorheen zocht ik naar een schuldige zodra ik met niet prettig voelde. Dat is in zekere zin makkelijk, weg met de schuldige en klaar.

Dat is ook in onze cultuur gegoten. Een raddraaier in de klas? Weg ermee. Een kind thuis die zich misdraagt? Naar z’n kamer (doe ik ook nog geregeld). Iemand die zich misdraagt moet eruit, beschuldigd worden en weg ermee.

Ubuntu

Ik verdiep me nu zo oordeelloos mogelijk in een andere manier van omgaan met personen die zich misdragen in een groep. Ik kan me iets herinneren over de waarheids-en verzoeningscommissies van Nelson Mandela. Slachtoffer en dader kwamen bij elkaar om elkaar recht in de ogen te kijken en beide hun waarheid te vertellen.

Ik ben er niet bij geweest, kan er niet over oordelen, weet niet hoe het écht in zijn werking ging.. toch wekt het mijn nieuwsgierigheid. Deze citaten komen uit het artikel op dewereldmorgen.be

Onze westerse samenleving gaat uit van subject gerichte rechtspraak, waarbij het individu verantwoordelijk gesteld wordt voor zijn (mis)daad. Een straf zoals een tijdelijke vrijheidsberoving wordt in die visie gezien als een ‘bevrijding’ om daarna in de samenleving terug te kunnen keren.

Ubuntu volgt een andere benadering waarbij context en gemeenschap een totaal andere rol spelen en rechtspraak gericht is op het herstel van het evenwicht met de gemeenschap en het bereiken van de vrede.

Zondagochtend

Vanmorgen was ik op bed met onze dochter van 4 en zoontje van 2. Ze stoeiden op en om het grote bed. Ik lag er tussen en deed mee. Toen schopte zoonlief een voet in het gezicht van dochterlief. Normaliter reageer ik met een: ‘hé, we gaan lief met elkaar om!’ en zet hem bij een volgende keer van het bed af met gejammer en vervelend gevoel bij ieder tot gevolg. Het spel is dan onderbroken en de lol is eraf. Hetzelfde geldt voor dochterlief als zij zich ‘misdraagt’.

Ubuntu, ik kan het nog niet doorgronden maar de essentie voel ik een beetje… denk ik.

Ubuntu op bed

Zoonlief schopte dochterlief in haar gezicht tijdens de stoeipartij. Ik koos er nu voor om hem juist te omarmen. Hem bij de groep te houden. Ik richtte mijn aandacht op hem en stoeide met hem, hapte naar zijn billetjes en hij gilde het uit van blijdschap. Toen kreeg ik een pets van mijn dochter. Normaliter het moment voor een waarschuwing… Nu keerde ik me naar haar en pakt haar aan beide voeten en trok ze de lucht in zodat ze op haar kop hing.

Hierna stoeiden we vrolijk verder met z’n drie.

 Little girls in a pillow fight with feathers flying everywhere

Ik bleef telkens gewaar van ieders doen en laten en zodra er één iets deed wat niet prettig was voor de groep gaf ik aandacht. Dan richtte ik de stoeipartij op diegene en bleef het spel in stand, bleef de groep in harmonie en bleef het dus fijn voor iedereen.

Vrij

Toen ik hierna aankondigde dat ik verder aan mijn boek ging schrijven in de stad en een ochtendje vrij-af had gekregen van papa ging dochterlief mij niet claimen zoals gebruikelijk maar gaf ze me een kus en dook ze onder de douche met grote en kleine broer.

Waanzinnig interessant.


Wil je op de hoogte blijven van mijn boek-in-wording? Schrijf je dan hier in en je ontvangt in de zomer een nieuwsbrief.

Maandag 29 augustus is het weer klaagvrije maandag, een dag waarop je 24 uur kunt oefenen met vele anderen om zowel in gedachten als hardop klaagvrij én oprecht te zijn. Lees hier het artikel van Margriet met 3 tips om deze dag goed door te brengen en dit blog van een kleuterjuf die het laatst in haar groep 1/2 toepaste.

No comments so far!

Leave a Comment

Your email address will not be published.
Required fields are marked *