After vakantie dip

Kom ik thuis na anderhalve week prachtig Oostenrijk met het gezin, loop ik vervolgens een dag lang chagrijnig rond. Het lukt me thuis niet te genieten en me gelukkig te voelen terwijl ik juist graag een fijn zomervakantie gevoel wil!

De balans opmaken

picknickVakantie is ook een pas op de plaats maken, waarna opnieuw een start wordt gemaakt. Zo zie ik het tenminste. Dus buitelen de gedachten over elkaar. Die hobo toch maar weer eens uit de kast na járen? Spelen in een orkest! En sporten? Oja, boekhouding.. en ik wil écht heel graag dat E-Book gaan maken.. oja, mijn drie kinderen een fijne tijd bezorgen is ook belangrijk en ik ben binnenkort 11 jaar samen met mijn partner, toch zeker reden om er samen op uit te gaan.. En natuurlijk die picknick van overvloed, Geluksroute, deelname aan het Happinez festival, Werkplekonderzoek, Happy Family challenge, mijn eigen verjaardag.. Oja, ik mag mogelijk onderdeel worden in de scholing van verpleegkundigen, verloskundigen en arts-assistenten voor de afdelingen verloskunde en couveuse met mijn kijk op ‘de taal’ die gebruikt wordt en zowel verlammend als versterkend kan werken voor de moeder (in spé), en het belang van eigen kracht en keuzevrijheid.

‘Nee…’ hoor ik mezelf denken ‘nu even niet vanuit de vorm maar vanuit gevoel, hoe wil ik me voelen deze vakantie?’  Het lukt me dat gevoel voor de geest te halen maar verzand dan weer in de gedachten, in de vorm.

Ik post mijn after vakantie dip en krijg terug dat het herkenbaar is.

Niet klagen maar vragen

Hier thuis heb ik een broertje dood aan klagende kinderen (of volwassenen). Sinds kort is bij ons de slogan: ‘Niet klagen maar vragen’.  Het helpt m’n dochter van 3,5 om haar tekst om te buigen naar een vraag. Een zeurderige: ‘Ik heb geen watermeloehoen’ wordt dan een gewone stem die zegt: ‘Mama, mag ik ook watermeloen?’

Nou is klagen best vruchtbaar, voor even. Ik voelde dat het niet lekker zat bij mij die dag na de vakantie. Legde continue de vinger op de zere plek. Even prut. En dan opeens gaat het licht aan en kan ik een vraag stellen. In dit geval was dat: Hoe verder? En dan laten rusten, vertrouwen dat het antwoord vanzelf komt.

Een nachtje erover slapen

De volgende ochtend viel ineens het antwoord binnen. Er Zijn.

En, het resultaat mag Er Zijn 🙂 De hele dag heb ik me gehouden aan mijn opdracht, er te zijn. Dus. Aanwezig in me eiguh (voelen wat ik nodig heb) en aanwezig bij mijn gezin. Werkelijk luisteren, aankijken.. bijsturen. Met mijn dochter gezwommen. Nou is dat al eeuwen geleden voor mijn gevoel dat ik met alleen haar iets deed, iets groots. Naar het zwembad dus en volledig haar volgend aldaar. Uit het bad klimmen ergens halverwege, om twee meter verder er weer in te springen etc.

’s Avonds samen met haar en de kleine man aan de mini picknick tafel in de zon PasGetti gegeten omdat ze dat wou. (En de grootste kerels lekker hun gang laten gaan met bbq ergens onderweg met de fiets, ook al vroeg mijn partner of we dat toch met z’n 5-en zouden doen).

 

Frisse plannetjes

En leuke nieuwe dingen in gang gezet, want ja.. dat zit wel in de aard van het beestje.

Juan Alonso gevraagd of hij een workshop 3 dimensionaal tekenen wil geven aan mijn zoon en enkele vriendjes/dinnetjes. Resultaat: we gaan er gewoon een heuse workshop incl. gezonde lekkernij van maken op een passende locatie en op facebook zetten als event.

Initiatiefnemer van De Mot verhalen gesproken en daarmee binnenkort een kennismaking om af te tasten of ik daar 20 september het podium ga pakken met een verhaal uit mijn leven.

 

No comments so far!

Leave a Comment

Your email address will not be published.
Required fields are marked *